रोगको डरले भन्दा भोकले मान्छे नमरुन् 

नेपालको सङ्क्रमितको सङ्ख्या  २८४६७३, रहेको छ । त्यस मध्य निको भएको सङ्ख्या २७५३०० छ ।  मृत्यु भएको सङ्ख्या ३०८३ रहेको छ । यो आकाडा हेर्दा खासै डरलाग्दो स्थिति होइन ।

तर नेपाल र भारतको खुल्ला सिमाना र आपसी सम्बन्धका कारण पनि नेपाल र भारतमा हुने राजनीतिक, सांस्कृतिक, आर्थिक, स्वास्थ्य पक्ष पाटाहरूको प्रभाव पर्ने गर्छ,   भारतमा बढी रहेको कोरोनाको संख्याले नेपालमा पनि चिन्ता बढेको छ । त्यसमा आम नागरिक देखि सरकारसम्म गम्भीर बन्न बाध्य छन् ।

गएको वर्ष झन्डै ६ महिना लकडाउन गर्दा आर्थिक रूपमा नेपाललाई परेको असर अहिलेसम्म पूर्ति हुन सकेको छैन । बिस्तारै उठ्न लागेको अर्थतन्त्र फेरी धारासायी बन्ने हो कि भन्ने चिन्ता बढ्न थालेको छ । भारतको नयाँ दिल्लीमा निषेधाज्ञा जारी भएको छ । यता नेपालमा पनि लकडाउन सुरु हुने हो कि भनेर मानिसहरू त्रसित छन् ।

कतिपयले बिहान उठेर दिनभरि काम गरेर  कमाउने र त्यही पैशाले छाक टार्नेहरूका लागि भने पुनः लकडाउन भयो भने भोकले मर्ने  चिन्ता उनीहरूमा बढ्न थालेको छ । काठमाडौँ उपत्यकामा मात्र त्यस्ता मानिसहरू कम्तीमा झन्डै दश हजारको हाराहारीमा रहेका छन् । भने मध्यम आय भएकाहरूको लागि पनि विगतको लकडाउनले पारेको असर अहिलेसम्म पूर्ति हुन सकेको छैन । जसो तसो काठमाडौँका घर बेटीलाई भाडा बुझाउँदै खानपिनमा समेत कटौती गरेर जीवन बचाउँदै आएका छन् । उनीहरूको लागि पनि लकडाउन हुने हो कि भन्ने चिन्ताले सताउन थालेको केही ब्याक्तिहरुको भनाई आएको छ ।  काठमाडौँको नयाँ बस्तीमा पसल गदै आएकी  एक व्यापारीको भनाइ हो यो ।

अचेल काठमाडौँमा धेरै मानिसहरूको अनुहारमा उत्साहभन्दा धेरै निराशा भएको देखिन्छ । एकातिर रोगको डर छ भने अर्कोतिर राजनीतिक अस्थिर बन्दै गएको छ । यो बिचमा शंकाका घेराहरू बढ्न थालेका छन् । मानिसहरूको संवेदनशीलता लाइ बेलैमा ध्यान नदिने हो भने  रोगले भन्दा भोकले मानिस मर्न सक्छन् । सम्बन्धित निकायको समयमा नै ध्यान पुगोस् । रोगसँग लड्ने तरिका पुगेन भने रोकले भन्दा भोक, भोकले भन्दा अरुणै कारणले समेत मानिसहरूको मृत्यु हुन सक्छ । यस्ता सम्भावित आउन सक्ने परिणामलाई समेत आकलन गरेर योजना पो बनाउने हो कि ?