नागार्जुनको सुप्रभात काव्यगोष्ठी सम्पन्न

गोष्ठीमा एक दर्जन बेसी स्रष्टाहरूले आआफ्ना रचना वाचन गरे । रचना वाचनको दैलो उघार्दै सुशीला शर्माले शार्दूलविक्रिडीत छन्दको रचना वाचन गरिन् ।

त्यसरी नै सुजिता ‘अविरल’ले लोकछन्दको कविता सुनाइन् । अर्का कवि तथा बालसाहित्यकार रामदेव पाण्डेले मुक्तछन्दको कविता प्रस्तुत गरे ।

रचना वाचनको सिलसिलामा आख्यानकार केशव घिमिरेले दिल पौडेलको हालै प्रकाशित कृति ‘मेरो देशको सेल्फी’बाट ‘रङ नम्बर’ कविता पाठ गरे भने शिवहरि पाण्डेले मुक्तछन्दको कविता सुनाए । त्यसैगरी माधव घिमिरे ‘अटल’ले हालै इजरायली आतङ्ककारी आक्रमणमा निशाना बनाइएका चर्चित प्यालेस्टाइनी लेखक रफात अलिरको कविता ‘कथं मर्नैपर्यो भने’ तथा दिल पौडेलकृत ‘भीमानको सालिक’ वाचन गरे ।

रचना पस्कने सिलसिलामा युवराज ‘नास्तिक’ले दिल पौडेलको कृतिबाट ‘मुर्रा राँगा’ तथा आफ्नो एउटा सिर्जना पस्के । नवीन पल्लभले गजल गुनगुनाए । यदुनाथ वसन्तपुरेले लोकलयमा आफ्नो सिर्जना सुसेले । अर्पणा खड्काले महिला दलनबारे आफ्नो रचना पस्किन् ।

देशपोस्टका सम्पादक लोकमणि रिजालले दिल पौडेलकै कृतिबाट ‘कर्मचारी’ शीर्षकीय सिर्जना सुनाए । दिल पौडेलले आफ्नै पुस्तकबाट ‘बुढो मसान’ शीर्षकीय रचना वाचन गरे ।

प्रमुख अतिथि प्रगतिवादी कवि केशव सिलवालले वाचित सबै रचनाबारेको साङ्गोपाङ्ग टिप्पणी गर्दै केही मानक ठानिएका रचनाको विशद शल्यक्रिया गरे ।

उनले हाम्रा सिर्जनालेझुपडीकोआवाज र दमित स्वर उराल्नुपर्ने जिकिर गरे । प्रगतिशील सिर्जनालाई प्रतिध्रुवीय सर्जक र समालोचकले नारा मात्र भन्ने गरेकोतर्फ इङ्गित गर्दै कवितामा कवित्व हुनैपर्ने दाबी गरे । ‘चिबेचरो’ जस्तो विशेष कृतिका सर्जक सिलवालले दिल पौडेलको व्यक्तित्व र कृतित्वबारे महत्वपूर्ण भनाइ राख्दै ‘मेरो देशको सेल्फी’बारे पनि अनौपचारिक टिप्पणी गरे ।

कार्यक्रमको प्रतिष्ठानका अध्यक्ष दिल पौडेलले अध्यक्षता गरेका थिए भने युवराज काफ्लेले सहजीकरण गरेका थिए । अर्को कार्यक्रम आगामी माघको २० गते हुने सविनय अवगत गराउँदै अध्यक्ष पौडेलले कार्यक्रमको बिट मारे ।